اما اين كه ادعاى مساوى بودن ما در جنگ و نفرات ( از تمام جهات كرده‌اى چنين نيست زيرا ) تو در شك بدرجه من در يقين نرسيده‌اى ، و اهل شام بر دنيا حريصتر از اهل عراق به آخرت نيستند ، و اما اين كه گفته‌اى : « ما همه فرزندان « عبد مناف » هستيم » بلى چنين است ! اما « اميه » چون « هاشم » ، و « حرب » چون « عبد المطلب » ، و « ابو سفيان » مانند « ابو طالب » نخواهند بود ، و هرگز مهاجران چون اسيران آزاد شده نيستند ، و فرزندان صحيح النسب چون منسوب به پدر ، و آنكه بر حق است چون كسى كه بر باطل است ، و مؤمن چون مفسد نخواهند بود ، و چه بدند آنها كه از پيشينيان خود كه در آتشند تبعيت مىكنند . از همه گذشته فضل و برترى نبوت در اختيار ما است كه با آن عزيزان را ذليل و ذليلان را عزيز و بلند مرتبه ساختيم . و هنگامى كه خدا عرب را فوج فوج به دين خود داخل ساخت ، و اين امت بهر حال اسلام را پذيرفت ، شما از كسانى بوديد كه به اين دين داخل شديد ( اما اين كار ) يا براى دنيا بود و يا از ترس ، و اين موقعى بود كه سبقت گيرندگان سبقت جسته و مهاجران نخستين فضل و برترى خويش را يافته بودند ، بنا بر اين شيطان را از خويش بهره مده ، و راه او را در وجود خود بازمگذار و السلام 18 - از نامه‌هاى امام عليه السلام به « عبد اللّه ابن عباس » فرماندار « بصره » . بدان « بصره » ( امروز ) جايگاه ابليس است و محل كشت زار فتنه ، با اهل آن با نيكى رفتار كن ، و گره وحشت و ترس از حكومت را از قلوبشان بگشاى ( تا به راه آيند و احساس امنيت كنند ) .